Tevazu Rahmani, tekebbür Şeytanidir…
Hayatta, her şeyde olduğu gibi, zafer de sınav sebebidir...
Sebepler âleminde zaferin zahiri sahibi biz görünebiliriz, ancak zaferin asıl sahibi müsebbibu’l esbabı asla unutamayız…
Zafer de bize emanettir…
Zaferle gelen sorumluluk bilinci belimizi bükmeli,
‘Bu ağır yükün altından nasıl kalkabilirim?’ kaygısı ile kulluğumuzu gözden geçirmeliyiz. Çünkü herkes zaferi taşıyamaz...
Hayatta, her şeyde olduğu gibi, zafer de sınav sebebidir...
Sebepler âleminde zaferin zahiri sahibi biz görünebiliriz, ancak zaferin asıl sahibi müsebbibu’l esbabı asla unutamayız…
Zafer de bize emanettir…
Zaferle gelen sorumluluk bilinci belimizi bükmeli,
‘Bu ağır yükün altından nasıl kalkabilirim?’ kaygısı ile kulluğumuzu gözden geçirmeliyiz. Çünkü herkes zaferi taşıyamaz...
Evet, sevinçler bile incitici olmayacak…
Galibiyetler gelip geçici, kalıcı olan tevazu ve takvadır…
‘Allah, günleri insanlar arasında döndürüp duruyor…’
Bedirlerin sonrasında Uhudların, Mekke Fetihleri sonrasında Huneynlerin olduğunu unutmayalım…
İnsanımıza zafer sonrası ‘zafer ahlakı’ bilincini vermeyi unutuyoruz…
Haddini bilmektir…
Her zaferin bir risk içerdiğini hatırlamıyoruz…
Zavallı insan, zaferle ‘ne oldum delisi’ oluveriyor…
Zafer zafiyetleri, zeminimizi zorluyor ve kayıyoruz…
‘Zaferi hangi zerafetle karşılayacağız?’ sorusu önemli…
Zaferde duracağımız yeri bilmek erdemdir…
Haddini bilmektir…
Zaferi kendine yazma…
Zafer bizim zaferimiz olabilir ama sakın zaferi kendimizden bilmeyelim…
‘Zafer sadece ve daima Allah’tandır.’
Devranı döndüren Allah’tır, duruşumuza dikkat edelim…
Tevazu Rahmani, tekebbür Şeytanidir…
İstikbar, istiğna, intikam, ihtişam ve imtiyazın istikbali yoktur; istiğfar ve ihlastan kopmayalım…
Güç zehirlenmesi tüm güzellikleri götürüyor…
İnsanın en güçlü olduğu an, aynı zamanda en ciddi zaafları taşıdığı vakittir…
Kazanılan zaferler sakın rızayı ilahiden koparmasın…
Her daim Allah’a teşekkür borçluyuz…
Ya O elini bizden çekerse nasıl ayakta durabiliriz?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder