Kalbin Köşküne Kurulmuşsa Nefs, Manaya Bakmayı Bilmemişse Göz..

Kalbin köşküne kurulmuşsa nefs ; insan da bir, hayvan da bir.
Edeb örtüsünü giymemişse beden ; bahar da bir, hazan da bir.

Haram lokmaya alışmışsa kursak ; aç da bir, tok da bir.
Haline şükrü unutmuşsa insan ; az da bir , çok da bir.
Merhamet elini tutmamışsa vicdan ; zalim de bir , mazlum da bir.
Bildiği ile amel etmemişse dimağ ; alim de bir , cahil de bir.
Samimiyetten nasibini almamışsa akıl ; akil de bir , mecnun da bir.
Manaya bakmayı bilmemişse göz ; güzel de bir , çirkin de bir.
 Vermeye kudretsiz kalmışsa el ; zengin de bir , fakir de bir.

Ezandan huzursuz Olmuşsa kulak ; duyan da bir ,
sağır da bir.
Allah aşkını tatmamışsa gönül ; sevgi de bir , nefret de bir.

Kulluğun önüne geçmişse kibr ; şeytan da bir , melek de bir.
Ve gaflet uykusuna dalmışsa ruh ; yaşam da bir , ölüm de bir..!!"