Sonra  irkildi ikisi de..

-Bu büyü bozulursa dedi,  titrek bir sesle ve usulca...

İstediği cevabı alacak gibi baktı gözlerinin içine.

Ve işte, aldığı o cevap;

-Aslında bu aramızdaki bağ için büyü demek haksızlık ve basit olur benim neznimde. Ve şimdi ne söyleniyorsa birgün değil.

Hergün o söylenen çizgide kalmayı Allah nasip etsin...

Şayet kişi söz vermişse bu sözden cayması na mümkündür.

Şayet söz verip durmamak münafıklık alametidir. Rabbim bizleri korusun (o sınıf insanlardan) olmayı bizlere nasip etmesin İnşAllah..

Ve Allah kısmet edip o gün geldiğinde bu nağın bozulmaması için yeterli çabayı göstermeli her iki tarafta..

Neden mi?

Bu bağ tek taraflı inşa edilmedi ve kolay inşa edilmedi.

Biz kul olarak inşallah dedik, tevekkül ettik, sabr ettik, Hakk'a söyledik ondan diledik, ondan bekledik...

Ve O da inşa etti inşallah..

Ve bu bağ bana göre böyle gitmek zorunda.. Her ne kadar kızacak olsanda Rabb'ime kul, gönüldaşıma köle olmayı istedim hep..

Şimdi sorarım ben bir köleyim.

 Bu bağın nasıl bozabilirim.?

Bozdurmayacaksın..!

Kölene sahip çıkacaksın, şimdiye dek olduğun gibi bundan sonra da.. daima bu bağı; sevgiyle, saygıyla, samimiyetle, anlayışla, iyilikle, edeple, imanla, ihlasla koruyacaksın..

Bunlardan biri bile kaybolsa ancak o zaman o bağ kopar...

Asla izin vermeyeceksin o bağın kopmasına..

Gerekirse her an tadilat yapılacak bu mabede ve asla bozguna uğramasına izin verilemeyecek ancak Allah'ın izni ve inayetiyle...

Şükrü Çalışgan

Kalbimin Huzuru