12 Mart 2015 Perşembe

Şimdi bir yol var içimden sana gelen ve mesafesini kısa bildiğim.

Şimdi bir yola sapıyorum..

Ömrüm boyunca en yakın arkadaşlarımı görüyorum orada. Gerçek dostlarımı.

O yoldan defalarca geçmek istiyorum.

Bir yola sapıyorum.

Ne güzel insanlar tanımışım, o yolda.

Hep kalmak istiyorum, ama yolum ayrılıyor.

Bir yola sapıyorum.

İçinden çıkmak istiyorum bir an bile beklemeden.

Lakin çıkamıyorum, çıkmak istedikçe adımlarım düğümleniyor, kalıyorum istemeden..

Bir yola sapıyorum.

Bir tepenin üstündeyim, kendimi rüzgâra bırakmışım.

Savursun beni rüzgar en kuytu köşelere diyorum, deyişlerim nafile..

Bir yola sapıyorum.

Mezun olmuşum dünya denen okuldan, içimde bir boşluk, büyüdükçe büyüyor.

Bir yola sapıyorum.

Yürünmüyor bile...

Sert, taşlı, zor bir yol.

Bir daha geçmemek için aklımda tu
tuyorum.

Bir yola sapıyorum.

Ben, şimdiki ben olmuşum.

İpuçları bırakıyorum, insanlar toplasınlar diye…

Kendimden yola çıktım, sana doğru geliyorum diyorum ya, bu yolculuk biraz uzayacak.

İnsanın kendi içinde yürümesi bir hayli uzun sürüyormuş.

---
Ş.Çalışkan - Kalbimin Huzuru 2014

1 yorum: